struna

struna
struna {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. strunanie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'element niektórych instrumentów muzycznych sporządzany z jelit zwierzęcych, z jedwabiu, stali, przypominający nić; odpowiednio naciągnięty i wprawiony w drganie jest źródłem dźwięku': {{/stl_7}}{{stl_10}}Struna metalowa, bydlęca. Struna gitarowa, fortepianowa. Struny skrzypiec. Brzmienie strun. Szarpać, trącać struny. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'elastyczna nić z jelit bydlęcych lub tworzywa sztucznego używana do wyrobu rakiet tenisowych'{{/stl_7}}{{stl_17}}ZOB. {{/stl_17}}{{stl_7}}przeciągać – przeciągnąć strunę; uderzyć [trafić] w {{/stl_7}}{{stl_8}}{czyjąś} {{/stl_8}}{{stl_7}}czułą strunę; wyprężyć się [wyprostować się] jak struna {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

См. также в других словарях:

  • strună — STRÚNĂ, strune, s.f. 1. Fir elastic confecţionat din metal, din intestine de animale etc. care se întinde pe unele instrumente muzicale şi produce, prin vibrare, sunete; coardă. ♢ expr. A cânta (sau a bate) cuiva în strună (sau în struna cuiva) …   Dicționar Român

  • struna — strȕna ž <G mn strȗnā> DEFINICIJA 1. elastična nit prvotno od životinjskog crijeva, kasnije od metala i umjetnih vlakana koja, nategnuta na glazbeni instrument, titranjem proizvodi zvuk 2. dlaka iz konjskog repa ili grive FRAZEOLOGIJA biti… …   Hrvatski jezični portal

  • strūna — 2 ×strūnà sf. (2) NdŽ, Prn, Krš, (4) NdŽ, Lš, Drsk; KBII81, KŽ, strunà Rtr žr. 2 striūna: 1. R, R325, MŽ435, Sut, I, N, M Strūna atšoko MŽ. O Jokūbs, strūnàs įtempdams, čirškino smuiką K.Donel. Ėmė ir nutrūko nuo mano skripkos strūnà Smn.… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • strúna — e ž (ú) 1. svilena, kovinska, plastična nit pri nekaterih glasbilih: struna brni, se trese; struna poči, se pretrga; napeti, uglasiti strune; vleči z lokom po strunah; razglašena struna; strune harfe, kitare; biti napet kot struna; cesta, ravna… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • struna — ż IV, CMs. strunie; lm D. strun «sprężysta nić wykonana z jelit zwierzęcych, metalu, jedwabiu lub nylonu, odpowiednio naciągnięta, stanowiąca źródło dźwięku w niektórych instrumentach muzycznych» Stalowa, barania struna. Struna fortepianu,… …   Słownik języka polskiego

  • struna — 1. Trafić, utrafić, uderzyć itp. w czyjąś czułą strunę; potrącić, poruszyć w kimś jakąś strunę «poruszyć sprawy, na które ktoś jest wrażliwy»: Poruszyłeś swym listem czułą strunę w mej duszy (...). Przekrój 21/2001. Ona chce naprawiać to, co jest …   Słownik frazeologiczny

  • Struna — Sp Strūnà õs Ap Струна/Struna baltarusiškai (gudiškai), rusiškai L u. Lietuvoje ir V Baltarusijoje …   Pasaulio vietovardžiai. Internetinė duomenų bazė

  • Strūna — Sp Strūnà õs Ap Струна/Struna baltarusiškai (gudiškai), rusiškai L u. Lietuvoje ir V Baltarusijoje …   Pasaulio vietovardžiai. Internetinė duomenų bazė

  • strūna — 1 strūnà sf. (4,2) NdŽ, FrnW 1. KŽ, Žr drožtuvas, kaišena: Ir taip jų grąžtai, kaltai, strūnos, skaptai, skrytulės, kirviai, skliutai yra pačių dirbti S.Dauk. 2. NdŽ karstas: Tam žmogeliu ir strūną negražią nupirko Ūd. Oi aš pirksiu savo… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • strúnã — s. f., g. d. art. strúnei; pl. strúne …   Romanian orthography


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»